|
Úrval úr pistlum frá 17. júní til 7. júlí gamla Upsaid Heimþrá Þegar ég gekk framhjá Grund áðan, kom mér í hug saga sem ég heyrði nýlega. Öll "lægstu" umönnunarstörfin á sjúkrahúsum og elliheimilum eru nú orðið litin hornauga af Íslendingum sem leita fyrir sér á vinnumarkaði. Þessi störf eru að stærstum hluta mönnuð nýbúum sem tala sáralitla íslensku og brogaða ensku. Þess vegna varð hann svo glaður í bragði gamli maðurinn, sem hafði verið rúmliggjandi í nokkuð langan tíma, þegar til hans kom íslensk afleysingarstúlka núna í vor. Hann horfði fyrst undrandi á hana, en greip svo í höndina á henni, hélt fast og sagði: "Ertu íslensk væna mín? Lofaðu mér að koma með þér heim, þegar þú ferð aftur heim til Íslands!" Entry posted by hugskot on July 07 2003 at 8:38 am Támjóu hælaháu skórnir Ég var dauð - gjörsamlega dauð í fótunum þegar ég kom heim í nótt. Óskaplega leggur maður mikið á sig fyrir útlitið.. Ég sem geng helst í lágum og mjúkum skóm og vil hafa þá svo þægilega að ég geti sveiflað tánum. Ég fór í gær í rauðu ökklaháu skóna mína, með háu hælunum og gekk á tánum klukkutímum saman. Ég gekk um, spjallaði við vini og kunningja og dansaði fram á rauða nótt. Ég hætti ekki fyrr en fæturnir báru mig varla lengur - þá var ég búin að láta mig hafa það að vera í þessum skóm í heila 10 klukkutíma samfleytt.. Ég var komin með krampa í kálfana, var gjörsamlega búin í fótunum og komst með herkjum út í bíl. Ég dró af mér skóna þegar ég kom heim, teygði á helsárum kálfum og var fegin að komast í rúmið mitt. En ég á örugglega eftir að endurtaka leikinn - fer vafalaust í flottu skóna aftur í næstu veislu. "Lúkkið" skiptir öllu! Entry posted by hugskot on July 06 2003 at 2:21 pm Aldurinn.. já aldurinn.. Ég er gömul - eins og á grönum má sjá. Uppgötva stöðugt nýjar hrukkur .. en sem betur fer sé ég þær alltaf verr og verr.. þökk sé sjóndeprunni... Nei, nei bara að djóka... sjónin er fín - ég er ekki einu sinni farin að nota gleraugu og þarf ekki framlengingu á handleggina til að leita í símaskránni.. Þetta eru mest broshrukkur út frá augum.. ennið er tiltölulega rúnalaust.. enda áhyggjurnar mínar léttvægar.. allavega miðað við böl heimsins. Gráu hárunum fjölgar óðum... ég fylgist með þeim koma.. en er löngu hætt að telja! Ég reyni að fara í klippingu af og til svo hárið taki ekki af mér öll völd og vaxi beint út í loftið.. Hárið mitt er liðað, þurrt og stjórnlaust. Það fer í svakalega sjálfstæðisbaráttu ef það fær að vaxa óhindrað, en þegar hárið tekur völdin lítur andlit mitt út eins og tungl í fyllingu. Þar dreg ég mörkin.. Þá er nóg komið.. þá fer ég í klippingu. Dóttir mín, sú elsta, hefur af þessu töluverðar áhyggjur, henni finnst hún ekki nógu gömul til að eiga svona gamla mömmu.. hún býðst til að borga fyrir mig litun. Ég hef ekki þegið það.. en gef í skyn að þegar aldur minn og elli fari að skipta hana svo miklu máli að það íþyngi henni verulega, muni ég þiggja að hún kosti á mig klippingu og litun og viðhaldi litarins eins lengi og þurfa þykir. Henni þykir það ennþá of miklu til kostað.. svo ég held áfram að eldast og grána. Dóttir mín í miðjunni tekur þessu öllu með jafnaðargeði og miklum þroska... og sú yngsta er blessunarlega áhyggjulaus. Entry posted by hugskot on July 04 2003 at 7:12 pm CRAFT Sjúkdómurinn hrjáir mig... svei mér ef heilabúið mitt er ekki að hrörna! Vitið þið hverju ég gleymdi í gær? Ég trúi því varla eftir að hafa áminnt sjálfa mig á mínu eigin bloggi í gærmorgun og meira segja farið draumförum út af því... ég gleymdi að kaupa tannkremið. Illa tannburstuð og andfúl fjölskyldan hugsar ekki hlýtt til mín í dag. En ég er með þennan sjúkdóm.. CRAFT.. þið vitið fyrir hvað það stendur, er það ekki? Cant Remember A Fucking Thing... Entry posted by hugskot on July 04 2003 at 10:45 am Sírenurnar vælandi! Einbeittur á svipinn var hann, bílstjórinn á fína japanska jeppanum sem ók Hringbrautina áðan. Hann virtist við fyrstu sýn sallarólegur og horfði hvorki til hægri né vinstri. Skyldi vera lítill lögreglu- eða slökkviliðsmaður í maganum á honum hugsaði ég fyrst. Hann neyddist til að stoppa á ljósunum og bíða eftir grænu.. sýndi engin svipbrigði og "focuseraði" beint á umferðaljósin... en þegar ég horfði betur á hann, sá ég að það var svolítill stessglampi í augunum á honum, enda engin furða, með hazardljósin blikkandi og sírenuna vælandi. Guði sé lof að það er engin þjófavörn í mínum bíl! Mér finnst ekki gott þegar allir horfa á mig á eins og ég horfði á hann. Hefði ég horft í spegil hefði ég eflaust séð hálfgert mannaskítsglott á vörum mér. Entry posted by hugskot on July 04 2003 at 8:17 am Muna eftir tannkreminu! Mér þótti gott að sofa á menntaskólaárunum og þykir enn. Nú fer ég á fætur þegar vekjaraklukkan djöflast, en notfærði mér í þann tíð möguleika klukkunnar á biðtíma.. hún hringdi alltaf aftur og aftur á 5 mínútna fresti... ég fór yfirleitt á fætur við 3ju hringingu og mátti þá spretta úr spori. Eitt sinn sem oftar fór ég á fætur alveg á síðasta snúning.. dreif mig í fötin, gleypti í mig brauðsneið og hljóp af stað í skólann. Þegar ég kom að skólanum heyrði ég skólabjölluna glymja hátt og snjallt og hugsaði með mér að ég hefði sloppið með skrekkinn þetta sinn. En skólabjallan hringdi og hélt áfram að hringja út í það óendanlega þar til ég vaknaði og slökkti á helv. vekjaranum sem hoppaði og hristist á náttborðinu. Mig hafði dreymt þetta allt saman og þurfti nú að endurtaka alla rútínuna í alvörunni. Þá sannaðist að draumar geta farið illa með fólk. Í gærkvöldi gerðist nokkuð sem gerist allt of oft á mínu heimili, tannkremið klárast. Túpan var kreist og kreist.. og málinu reddað með sleikjunum innan úr henni. Allir gátu burstað tennurnar, ég hét sjálfri mér að muna eftir að kaupa tannkrem í dag. Í nótt dreymdi mig að ég fann tannkremstúpu inn í náttborðsskápnum mínum.. Hugsið ykkur ástandið á heimilinu í kvöld, ef ég hefði ekki fattað í morgun að tannkremsfundurinn var bara draumur... og segið mér svo að allir draumar séu merkilegir! Entry posted by hugskot on July 03 2003 at 8:24 am Raunveruleikafirrtur tískuheimur.. Ég heyrði af ungri hávaxinni stúlku sem var langt leidd og í lífshættu vegna átröskunar. Anorexian var að ganga af henni dauðri. Hún var í meðferð upp á líf og dauða, ekkert nema skinnið og beinin, með dapurlegt augnaráð og dökka bauga undir augum. Símhringingunum á heimili hennar linnti ekki. Hún fékk engan frið fyrir tískufrömuðum sem dásömuðu líkama stúlkunnar.. hún var hið fullkomna módel. Entry posted by hugskot on July 02 2003 at 8:08 am þvílík endemis vitleysa á snjóléttu sumri! Ég ætlaði að fara að elda kvöldmat.. skipti um skoðun og dreif mig út í hjólatúr. Það var svo sem engin sérstök hætta á að eldamennskan hlypi frá mér og enginn sérlega svangur enn! Á Ægissíðu mætti mér furðuleg sjón. Að vísu var snjólétt í vetur og skíðagöngufólk fékk ekki mörg tækifæri til sinnar íþróttaiðkunar. En mér finnst það full mikil bjartsýni á tiltölulega snjólettu sumri að setja upp hvítu sólgleraugun reima á sig gönguskóna og ganga með skíðastafi á malbikuðum göngustígnum í 15 stiga hita. Þær örkuðu áfram rjóðar og sællegar .. göngustíllinn endemis fáránlegur .. Og ég sem hélt fram til þessa að hraðganga á ÓL væri fyndnasta íþróttin... en lengi er von á einum! Entry posted by hugskot on July 01 2003 at 9:00 pm Hestamót Ömurlegt sjónvarpsefni.. Hestar með knapa á bakinu, á tölti, skeiði eða brokki.. hring eftir hring. Mikið óskaplega leiðist skepnunum þetta, þær bryðja mélin og hrista hausinn... Jú, jú fallegustu skepnur reyndar (hestarnir.. ekki knaparnir!). En engin keppni, ekkert kapphlaup, engar hindranir, ekkert fjör! Það er ekki einu sinni hægt að veðja á þetta.. Hverjir horfa á þetta sjónvarpsefni? Eru ekki allir hestaáhugamenn á mótsstað hvort eð er.. þeir hljóta að mæta á staðinn - til að fylgjast með "life" Þeir nenna örugglega ekki frekar en ég að fylgjast með þessum leiðindum og "slow motion" í sjónvarpinu? Ég furða mig á þessu... Svo eru pásur inni á milli "keppnisatriða".. þá sýna myndatökumennirnir okkur ástfangin pör sem sitja í brekkunni, krakka að borða nammi úr poka.. karla að reykja. Aðra karla að spá í jeppana sem þeir komu akandi á... Þeir klappa hestum og bílum.. Ja hérna.. er ekki hægt að bjóða upp á eitthvað skemmtilegra... Entry posted by hugskot on June 29 2003 at 2:52 pm Ævintýri - og köttur úti í mýri! Ég átti stefnumót við 2 saumaklúbbsvinkonur upp við Árbæjarlaug. Við ætluðum að hjóla þaðan upp að Elliðavatni og spóka okkur í góða veðrinu. Ég útbjó minn mal.. setti niður mitt fínasta brauð og osta.. og allt tilbehör.. meira að segja gullsleginn dúk. Svo hjólaði ég af stað.. í fínasta veðri.. þrátt fyrir sólarleysið. Það var svo hlýtt að ég fækkaði fötum í Öskjuhlíð.. burt með flísið og síðbuxurnar... áfram hélt ég í góðum fíling á stuttbuxum og bol.. sem leið lá upp í Árbæ. Ég var búin að bíða smástund og teygja vöðvana við Árbæjarlaug þegar önnur vinkonan meldaði sig í SMS og sagðist ekki komast.. hún væri vant við látin.. Jæja.. bara að kyngja þeim fúlu fréttum.. og bíða eftir hinni. Hún mætti auðvitað.. með bakpoka og alles.. Við hjóluðum sem leið lá upp að Elliðavatni. Ég leiddi för, en kíkti öðru hverju um öxl til að fylgjast með vinkonu minni sem ýmist lá í vegarkantinum eða afvelta með hjólið ofan á sér úti í skurði. Fyrst var þetta fyndið.. en svo sífellt minna og minna fyndið eftir því sem það endurtók sig. Þegar hún stöðvaði hjólið.. hélt hún ekki jafnvægi og lak út á hlið.. ævinlega með hjólið ofan á sér. Hún var blessunarlega ekki alvarlega meidd eftir alla þessa furðulegu slagsíðu... en örugglega búin að ávinna sér góðan slatta af marblettum. Þegar komin var tími á hvíld settumst við í skógarlund og dúkuðum grasið og fengum okkur brauð og camenbert með vínberjum og sítrónutopp að drekka með. Flugurnar voru líka mjög hrifnar af sætum og safaríkum vínberjunum. Við sátum og spjölluðum góða stund..- reyndar mjög notalega stund, þar til droparnir fóru að detta.. þeir duttu einn og einn... og svo fleiri og fleiri.. Við héldum heim á leið og aftur skildust leiðir við Árbæjarlaug þar sem vinkona mín hrundi af hjólinu í síðasta sinn.. Við kvöddumst.. hún með blóðrisa hné.. og ég með slæma samvisku yfir að hafa platað hana með mér í svona leiðangur. Ég hjólaði svo heim á leið.. eins og hálfviti, á stuttbuxunum í grenjandi rigningu - og aðvitað á fullri ferð eins hratt og ég komst , grútskítug og rennandi blaut með fluguklessur frá Elliðavatni um mig alla. Mikið var ég fegin að ná húsi heima. Vinkonan komst heim, lurkum lamin, en þó án frekari óhappa og var að reyna að að stöðva blóðstreymið úr hnénu þegar ég talaði við hana í síma rétt áðan.. Nú ætla ég í bað og góða slökun.. Eftir það verð ég eins og nýsleginn túskildingur! - og fær í flestan sjó. Entry posted by hugskot on June 28 2003 at 3:00 pm Leikhúsfarsi úr daglega lífinu Ég sýndi þá drift í gærkvöldi að hóa í vinkonur mína og boða þær í hjólreiðatúr á laugardaginn. Ég bað þær að segja mér hverjar kæmust með. Ég sagðist ætla að mæta með brauð og ost.. og hníf til að skera ostinn, en vænti þess að þær kæmu með ólífur.. pestó.. og tilheyrandi. Ég átti von á góðum viðbrögðum. Ég vissi ekki hvaðan á mig stóð veðrið þegar ég fékk SMS frá einni þessara vinkvenna minna: "Hæ! Ég forðast það að horfa fram á við eða um öxl og reyni að horfa til himins!" "Djísus" hugsaði ég, "hvað skyldi nú hafa komið upp á. Ég sendi til baka: "OK! en samt! Hjólatúr á laugardag? Lestu netpóstinn!" Hún hringdi um hæl, skynjaði eitthvað skrítið í SMS samskiptunum okkar; sagðist hafa rekist á þessa fleygu setningu og ákveðið að senda hana á nokkra vini sína. Hún hafði ekki velt merkingu hennar mikið fyrir sér, en fannst hún flott! Fleiri en ég höfðu reyndar brugðist við þessari undarlegu yfirlýsingu hennar! Ég sagði við hana.. hvernig átti ég að skilja þetta, að þú gætir ekki planað næsta laugardag, af því þú forðast að horfa fram á við... og horfir til himins.. Við brjáluðumst báðar af hlátri í símanum og gáfumst fljótleg upp á samtalinu, orðin komu svo slitrótt á milli hláturkviðanna. "Perfect timing" Hún ætlar að senda mér svar í netpósti varðandi hjólatúrinn okkar.. Entry posted by hugskot on June 27 2003 at 8:20 am Breyting á snúrunni! Gúmmíhanskarnir, öll fimm pörin sem héngu úti með fingurna niður rigningardaginn mikla, 17. júní og söfnuðu vatni svo úr þeim flæddi .. hafa skipt um stöðu. Það er búið að hengja hvern einasta hanska þannig að klemman er á vísifingri.. Svei mér þá ef þeir eru ekki að þorna að innan... Segið svo að reynslan sé ekki besti kennarinn og hollt og gott að reka sig á! Batnandi fólki er best að lifa.. Entry posted by hugskot on June 26 2003 at 6:17 pm Í lögreglufylgd Ég skrapp út í hádeginu, sem ekki er í frásögur færandi. Ég átti góða stund með góðri vinkonu á Póstbarnum. Þegar ég kom út þaðan sá ég gæsamömmu ganga hnarreista með ungana sína sjö. Hún spígsporaði áfram, grobbin á svip með fallega hópinn sinn og hafði engar áhyggjur af umferð eða mannaferðum, örugg og sæl með sig - enda í lögreglufylgd. Hún komst upp með að fara gjörsamlega á skjön við umferðareglur, virti gangbrautina að vettugi og fór á ská yfir götuna í átt að Veltusundi. Hún fékk ekki svo mikið sem ákúrur fyrir umferðabrotið - en mikla athygli ferðalanganna sem fengu gott tækifæri til að munda myndavélarnar. Ég er ekki viss um að lögreglan í útlandinu fái oft svona verkefni... Hún var á leið með hópinn sinn í fyrsta sundtímann niður að Tjörn. Krúttlegt! Entry posted by hugskot on June 26 2003 at 1:33 pm Lík í garðinum og gúmmíhanskar Í morgun litum við hjónin til veðurs út um borðstofugluggann, sem er nú ekki í frásögur færandi. Nema í dag brá svo við að í næsta garði lá lík. Það lá á bakinu með hendurnar út frá líkamanum, eins og Kristur forðum á krossinum. Við horfðum um stund en sáum enga hreyfingu.. og áttuðum okkur fljótt á því að þetta væri lík af tiltölulega ungum manni. Ég hvatti manninn minn til að kanna þetta nánar. Hann fór út, en ég fylgdist áfram með viðburðum í öruggu skjóli við gluggann. Ég horfði á hann, horfa á líkið um stund.. þar til hann áttaði sig á því að brjóstkassinn bærðist lítillega.. svo niðurstaðan varð sú að þetta væri lifandi lík. Hann ákvað að gera tilraun til þess að vekja líkið til lífsins og togaði það loks á lappir. Ekki tókst að ná orði af viti upp úr unga manninum sem rumskaði við raskið, hann vissi ekki hvar hann bjó.. vissi varla nafn sitt og alls ekki hvaðan hann var að koma, því síður hvert hann ætti að fara. Hann vildi helst fara aftur inn í garðinn.. sótti þangað ítrekað, vildi halda áfram að sofa en maðurinn minn tregðaðist við að hleypa honum þangað. Eftir smá setu á útitröppunum, og spjall kom minnið, allavega smá glæta. Hann taldi sig vera úr Breiðholtinu. Ég hringdi á leigubíl, sem kom til þess að aka drengnum heim. Við hringdum svo skömmu síðar til þess að kanna afdrif hans. Leigubílstjórinn sagðist hafa ekið honum víða, en að lokum sett hann úr bílnum í Hafnarfirði, þar sem hann hafði verið kominn á heimaslóðir. Ég vona að drengurinn hafi fundið rúmið sitt og sé heill á húfi. br> Nú varð mér litið aftur út um gluggann, þennan sama. Þar hanga nú 5 pör af gúmmívettlingum til þerris. Þeir hanga með fingurna niður og upp úr þeim flæðir vatnið eftir rigninguna áðan. Skyldu þeir ekki verða töluvert lengi að þorna! Entry posted by hugskot on June 17 2003 at 1:57 pm |
| fara til baka á aðalbloggsíðu hugskots efnisyfirlit yfir pistla: frá 17. júní til 7. júlí 2003 Heimþrá Támjóu hælaháu skórnir Aldurinn.. já aldurinn.. CRAFT Sírenurnar vælandi! Muna eftir tannkreminu! Raunveruleikafirrtur tískuheimur.. þvílík endemis vitleysa á snjóléttu sumri! Hestamót Ævintýri - og köttur úti í mýri! Leikhúsfarsi úr daglega lífinu Breyting á snúrunni! Í lögreglufylgd Lík í garðinum og gúmmíhanskar copyright © hugskot 2003-2006 |