Hugskot
Sunnudagurinn 14. júní 2009
vafraði með myndavélina mína ...
... niður að höfn. Var þá búin að horfa á "Hús andanna" með mömmu og auk þess búin að rölta með henni niður að tjörn - og horfa endur, gæsir og máva munnhöggvast yfir brauðbitum.

Það hitti svo á að hvalaskoðunarskip var að leysa landfestar og ég smellti mér um borð ... spegilsléttur sjór og sólskin, þvert á veðurspá dagsins.

Ég fékk lánaðan heilgalla um borð og naut þess að standa úti á þilfari í 3 klukkustundir, horfa á hvali og lunda - glampandi haf og heiðbláan sjóndeildarhring.

Vona að ég fái slatta af góðum myndum - sem ég mun þá setja inn á Flickr vefinn minn

Góðar stundir!

skrifaði Hugskot klukkan 21 : 51 | málskot {6}
Senda þennan pistil í netpósti
Sunnudagurinn 7. júní 2009
Sannleikurinn getur verið lygilegri en lygin ...
... þannig var ótrúlega tilviljunakenndur viðburður í gær.

Ég fór ein á lokatónleika Megasar og senuþjófanna, settist á barstól við barborð og sá fram á langa bið vegna þess að tónleikarnir höfðu verið auglýstir á hinum ýmsu tímum. Ég pantaði mér einn bjór og sat hin rólegasta. Innan stundar settist hjá mér par, konan við hlið mér maðurinn aðeins fjær. Eftir fáeinar mínútur stundi konan og tók um mjóbakið, maðurinn stóð upp og náði í betri barstóla fyrir okkur með bakstuðningi. Þá fór miklu betur um okkur við borðið.

Þrátt fyrir að mig varðaði ekkert um ástand konunnar tók ég í mig kjark og spurði hana feimnislega hvort hún væri svona slæm í bakinu eftir slys ... eða hvað? Hún horfði á mig og svaraði því til að hún hefði reyndar lent í slysi en spurði svo: "hvað? ertu nuddari?" Ég játti því og sagði henni að ég hefði verið að klára skólann í vor og væri að vinna heima við nudd, í Vesturbæ Reykjavíkur. Hún sagði mér að kunningjakona hennar hefði einmitt verið að benda henni á einhvern frábæran nuddara sem væri að nudda heima hjá sér í Hlíðunum - hún hélt að sú hefði líka verið að klára skólann. Ég kom því reyndar ekki fyrir mig að neinn samnemenda minna væri að nudda í heimahúsi í Hlíðunum, en þrætti þó ekki fyrir það.

Hún sagði mér að hún hefði verið á leiðinni alla vikuna að taka upp tólið og panta tíma hjá þessum nuddara sem kunningjakonan dásamaði!

Stuttu seinna spurði hún mig hvort ég ætti nafnspjald og væri með það á mér, ég rétti henni spjaldið og hún horfði vandlega á það og sagði svo:
Heyrðu, þú ert nuddarinn sem mér var bent á, mér fannst bara eins og hún væri með aðstöðu í Hlíðunum, en ekki á Hringbraut. Svo sagði hún mér hver kunningjakonan væri og allt small þetta saman ...

Furðuleg tilviljun - að hún skyldi segjast við hlið mér... ég spyrja og hún segja mér frá nuddarapælingunum sínum ... Ísland er stundum ótrúlega lítið ...

skrifaði Hugskot klukkan 17 : 07 | málskot {2}
Senda þennan pistil í netpósti
Mánudagurinn 1. júní 2009
ræddi það við vinkonu mína um daginn ...
... að ég væri svolítið eins og fugl sem flögrar milli þúfna, veit ekki alveg hvað framtíðin ber í skauti sínu, en veit samt að það er eitthvað spennandi - kannski eitthvað erfitt líka, en þá bara eitthvað að takast á við.

Hún greip myndmálið mitt og minnti mig á að í biblíunni er talað um fugla himinsins og frelsi þeirra - þeir byggja sér hreiður, en flögra líka oft - jafnvel heimsálfanna á milli, svo skipta þeir sumir um föt eftir árstíðum, eins og t.d. rjúpan.

Í dag skipti ég líka um föt, fór úr pilsinu í kvartbuxurnar sem eru sumarklæðnaðurinn minn af því ég get ekki hjólað á fjalla-stráka-hjólinu mínu í dömuklæðnaði. Ég fór reyndar í sokkabuxur innanundir í dag - það var ekki svo heitur dagur. Þetta með buxnaklæðnaðinn er fórnarkostnaður, þ.e. ég fórna pilsinu vegna þess að ég tími ekki að kaupa mér fallegt dömuhjól - veit líka að þau hafa bara fáeina gíra og henta því ekki eins vel ævintýramanneskju eins og mér sem legg af stað í hjólatúr og veit aldrei hvar ég kann að enda ... kannski í Heiðmörk, eða Hafnarfirði ... það er svo gaman að fljúga frjáls eins og fuglinn, meðfram Ægissíðunni - gegnum Fossvoginn - upp í Elliðaárdal og áfram áfram. Ég á örugglega marga hjólatúra eftir í sumar. En um leið og fer að dimma í haust og ég kemst ekki heim í birtu, þá legg ég hjólinu ... og fer aftur í pils

... lengra nær framtíðarsýn mín ekki eins og er!

Annars er ég fegin að eiga góðar hjólatöskur, svo ég geti
dregið björg í bú, án þess að bera allt á bakinu ... og ég ég gleðst í hjarta mínu í hvert sinn sem ég sé bensínstöðvaskilti - ég á ekki bíl!

skrifaði Hugskot klukkan 23 : 30 | málskot {3}
Senda þennan pistil í netpósti
Sunnudagurinn 31. maí 2009
Ég átti svo indælan hvítasunnudag ...
... með mömmu í rólegheitum hér heima. Við borðuðum góðan mat, hvíldum okkur og vorum bara í kyrrð og notalegheitum. Það var gott að kíkja í bók og fá tækifæri til að gefa mömmu notalega meðferð í fallega nuddherberginu mínu.

Gott líka að hlusta í kvöld, rétt fyrir heimferð mömmu á Dalai Lama spjalla við Þóru um umhyggjuna og kærleikann - sá sem á kyrrð hugans og kærleikann í sálinni og sérstaklega sá sem hefur ná þeim þroska að bera umhyggju fyrir þeim sem hatast og ónotast við hann er vís maður - kærleikurinn sigrar allt.

Mömmu leið svo vel og hún var svo þakklát þegar ég breiddi yfir hana sængina og kyssti hana góða nótt, hún kann svo vel að meta umhyggjuna og kærleikann ... og það er svo auðvelt að gleðja hana og létta henni lund þessi síðustu ár, eftir að elli kerling fór að láta fyrir alvöru á sér kræla ...

skrifaði Hugskot klukkan 22 : 44 | málskot {2}
Senda þennan pistil í netpósti
Laugardagurinn 30. maí 2009
Svo lagðist ég aftur í sófann ...
... rétt í þessu - og aftur hristist allt og skalf í jarðskjálfta sem ég giska á að hafi verið 3-4 á Richter. Kannski ég ætti að halda mig í sófanum í dag svo ég sé örugg þegar húsið hristist ... eða fjarri honum ef álög eru á mér og sófanum að framkalla skjálfta ...

skrifaði Hugskot klukkan 13 : 45 | málskot {0}
Senda þennan pistil í netpósti
Föstudagurinn 29. maí 2009
það var nú svo ...
... að þegar húsið hristist klukkan c.a. 21:25 í kvöld
... þegar ég ákvað ég að tilkynna jarðskjálfta, opnaði tölvuna sem þurfti óendanlegan tíma til að endurræsa sig, gleymdi ætlunarverki mínu

... og verð að viðurkenna að ég kom ekki skilaboðunum til skila.

Svo komu gestir og gangandi ...

... þannig má á það líta að ég hafi svikist undan merkjum og æ síðan hafa Skaftáreldar gert vart við sig og heimsómsóminn á undir högg að sækja, og kreppan bliknar í grennd við náttúruauðlindir

Hvers má sín einn maður (eða kona)?
... hvað á ég að gera?

... bara tjilla ??
... eða njóta lífsins
... lifa frá degi til dags ... love you :)

...en í Noregi er til alvöru gull .. við þangað!

skrifaði Hugskot klukkan 23 : 45 | málskot {0}
Senda þennan pistil í netpósti
Laugardagurinn 23. maí 2009
það er ekkert skrítið að ég skrifi ekki ...
... vegna þess að skrítin er ég orðin.

Eftir að ég tók upp nýja iðju ... og reyndar smám saman allan síðasta vetur hef ég verið að skrítnast og skrítnast, samt er það ekki vont - þetta er ekki svona a la Súkkat: það er vont bara fyrst, svo versnar það stöðugt en verður að lokum verra en orð fá lýýýýýýst ...

nei nei ... ég er í hamingjuól og sveiflast oft yfir í sjöunda himin, en þaðan til baka yfir í raunveruleikann, sem á Íslandi er ekki svo ofsa góður þessa dagana, þrátt fyrir að Ísland hafi næstum unnið Júróvísíón og við eigum fallegustu náttúru í heimi og hreinasta landið (þótt við keppumst við að menga það í skammtímagróðaskyni) ... þótt við eigum fiskimið og landbúnaðarhéruð ... hreint kindakyn ... séríslenskt kúakyn sem bændur þrá að menga til að auka nyt og mjólk (þeir kalla það kynbætur - auðvitað í skammtímagróðaskyni) ... skemmtilegt geitakyn með sérstaka eiginleika (í útrýmingarhættu, þótt fæstir hafi áhuga á að bregðast við því) ... dásamlega fallegar íslenskar hænur (sem vappa um bakgarða sérvitringa í Flatey og sumum sveitum landsins) ... hana sem gala - og hugvitsmenn sem geta unnið stórvirki ...ef þeir flýja ekki allir land!

... heyrðu heyrðu heyrðu ... hvert var ég komin?

Já, ég er svo stórskrítin orðin að ég get ekki skrifað um skringilegheitin í kolli mínum - yrði bara send með babúbíl inn á Lansa ef ég ljóstraði upp um hamingjutilfinninguna sem gagntekur mig af og til ...

... og við svo búið kveð ég, kvöldsólin er að setjast í sæ - og ég skríð í ból!

skrifaði Hugskot klukkan 23 : 19 | málskot {2}
Senda þennan pistil í netpósti
Þriðjudagurinn 5. maí 2009
ég nota stundum líkinguna af súperboltanum ...
... sem ég sé fyrir mér þegar ég rekst á veggi.

Þá ímynda ég mér að ég sé súperbolti, sem skoppar til baka af miklum krafti og þjóti síðan yfir vegginn ... og áfram, hærra, lengra ...

Það sem gladdi mig mest í dag var að lesa vinkonublogg og sjá að líkingin mín hafði áhrif til góðs ... það yljar mér um hjartarætur að ég skyldi segja þess stuttu og góðu dæmisögu á réttum tímapunkti :)

skrifaði Hugskot klukkan 2 : 08 | málskot {4}
Senda þennan pistil í netpósti
Föstudagurinn 1. maí 2009
frábær 1. maí rétt rúmlega hálfnaður ...
... og enn meiri hátíð framundan í kvöld.

Datt inn á hátíð á Vesturgötunni hjá Vinstri Grænum, þar sem fékkst næring fyrir andann og líkamann, öllu sinnt jafn, list og lyst. Þar var úrval af frábæru og skemmtilegu fólki ...

... og bráðum liggur leið mín aftur út, ég fer að hitta ótrúlega flottar konur svo kvöldið er dæmt til að verða skemmtilegt.

Ég er eins og ég skrifaði inn á fésbókarræksnið mitt: "high on life".

skrifaði Hugskot klukkan 18 : 07 | málskot {1}
Senda þennan pistil í netpósti
Miðvikudagurinn 29. apríl 2009
Mér þótti ég fullkomna leikmynd kreppunnar í gær ...
... þegar ég tók strætó á Hverfisgötunni og hélt heimleiðis með botnfylli í poka af Bónusvörum í hönd og níu-rúllu pakkningu af klósettpappír undir arminum. Á sokkabuxunum var gat sem sást ekki og eina tölu vantaði á pilsið - en það sást ekki heldur vegna þess að síða hnökrótta peysan mín huldi gallann.

Stutta stúlkan krossaði sig í bak og fyrir og hrósaði happi yfir að hafa ekki hitt mig í vagninum; en öryggisins vegna lét hún mig lofa sér því að fara aldrei þessa leið með minna en þriggjalaga pappír ...

skrifaði Hugskot klukkan 15 : 49 | málskot {2}
Senda þennan pistil í netpósti
Þriðjudagurinn 21. apríl 2009
ég skil þetta sífellt betur
... og veit að það sem skiptir mestu máli er að vera sáttur við sjálfan sig ...þar með getur maður sæst við aðra og skilið misgjörðirnar

(bæði sínar eigin og annarra).

Málið er að geta sett sjálfan sig í annarra spor og fyrirgefið (báðum) ...

... en ég er samt ekki enn búin að pæla þetta alveg ofan í kjölinn og er ekki reiðubúin að svara hvaða spurningum sem er, veit samt að þetta skiptir öllu máli!

Læt ykkur kannski vita þegar ég skil meira :)
... það er oft svolítið langt í "fattarann"

En eitt er víst; jákvæðni fylgir betri líðan ...

skrifaði Hugskot klukkan 22 : 57 | málskot {2}
Senda þennan pistil í netpósti
Þriðjudagurinn 14. apríl 2009
Fékk mér skógargöngu með vinkonu minni ...
... rétt eftir dögun. Dýrðlegur fuglasöngur og dulúðlegt mistur, þótt sólina mætti vel greina milli trjánna, rétt neðan við trjátoppana. Góð byrjum á góðum degi hér í Svíaveldi.

skrifaði Hugskot klukkan 8 : 02 | málskot {2}
Senda þennan pistil í netpósti
Sunnudagurinn 12. apríl 2009
ég er að spá i
hvort ég eigi að skrifa eða skrattast
... velti skegglausum vöngum

(búin að plokka burt öll stífu og dökku hárin)

... er að hugsa

skrifaði Hugskot klukkan 23 : 42 | málskot {0}
Senda þennan pistil í netpósti
Föstudagurinn 10. apríl 2009
Hef notið þess að ráfa ...
... í áhyggjuleysi. Fór líka á listasafn í dag, sá sýningu með verkum Alfreðs Flóka í Listasafni Reykjavíkur. Gaman að vera svolítið menningarleg, eftir algjörlega ómenningarlegan vetur í sjálfhverfu Nuddskólans. Gott að hafa átt frítíma undanfarna daga, sprangandi um í íslenskri veðráttu, stundum sól, stundum kulda, stundum roki, stundum stillu ... en fallegasta samsetning veðurs sem ég hef séð lengi náði ég að festa á filmu.

Grenjandi stillurigning, glitrandi sól:



skrifaði Hugskot klukkan 1 : 17 | málskot {2}
Senda þennan pistil í netpósti
Þriðjudagurinn 7. apríl 2009
Síðasti skóladagurinn í dag ...
... og skólaslit á morgun.

Blendin tilfinning. Hlakka til að eiga fleiri stundir fyrir fjölskyldu, vini og hugðarefni, en veit ekki hvað ég á að gera án allra þeirra frábæru skólafélaga og kennara sem hafa veit mér innblástur í vetur og kennt mér svo ótal ótal margt - nú fara allir hver í sína áttina

... guði sé lof fyrir fésbók og síma
ég á eftir að sakna þeirra svo mikið ...

skrifaði Hugskot klukkan 15 : 45 | málskot {2}
Senda þennan pistil í netpósti
gestabók
Hugskots


Like a bird on the wire
like a drunk
in a midnight choir
I have tried in my way
to be free.


-- Leonard Cohen

Ljóðabókin mín:


Uppsveifla/Niðursveifla.
Höfundur er Þorgerður Mattía.
Útgefandi Nykur.
ISBN: 978-9979-9850-2-0.



uppáhaldsbloggin:
Eðalmenn..:
Afi
...og kvinnur:
Hörpublogg
Baunsla mín
Blindan
Anna.is

þessi les ég reglulega
(eða öðru hverju):

Stjúpbauni
Ármann Jakobsson
Sperran
Ingó
Guðný Pálína
Tóta Pönk
Farfuglinn
Syngibjörg
Nanna
Silfá
Sápuóperan
Parísardaman
Barbie
Ameríkufarinn
Mamma ameríkufarans
Tónskáldið
Beggi(dot)com
Kalli - hinn eini sanni
Langi Sleði
Tóta litla

... og skáldið:
Kristín Svava



June 2009
S M T W T F S
1 2 3 4 5 6
7 8 9 10 11 12 13
14 15 16 17 18 19 20
21 22 23 24 25 26 27
28 29 30


eldri efnisskrár
...... í tímaröð


Leitarvél fyrir pistlana mína

úrval úr gömlu bloggi
júní-júlí 2003


svo á Hugskot nokkur ljóð
á ljóð.is


... og myndir á Flickr.com

Skrifa nýjan pistil


Viltu senda mér póst ?



071643

RSS slóðir í dagbókina:
RSS.091
RSS 1
RSS 2

online


copyright © Hugskot
2003-2008

*fara efst í dagbók Hugskots*



copyright © Hugskot 2003-2008

Allt efni á þessari vefsíðu er verndað af ákvæðum höfundalaga.