| Fimmtudagurinn 4. mars 2010 |
| úps ... missti næstum mánuð úr
... en er búin að vera út og suður, upp og niður. Vafra um með myndavélina mína þegar ég fæ stund og stund, fæ reyndar fullt af stundum, vegna þess að skylduverkunum fækkar, þótt ég hafi reyndar þá trú að þeim eigi eftir að fjölga aftur ;) Ljósmyndun er ótrúlega skemmtileg og ég er furðu heppin, næ í mikið af tiltölulega góðum myndum, hvað sem veldur af því ég kann takmarkað að ljósmynda, er þó af reynslunni og með aðstoð ljósmyndafélaga búin að læra ákveðinn grunn, sem nýtist mér vel. Það var mér mikill heiður þegar Bill FitzGibbons hafði samband við mig og bað mig um myndir frá Safnanótt við Ráðhúsið - hann er höfundur ljósalistaverksins sem var við öndvegisssúlur Ráðhússins. Hann varð svo hrifinn af myndunum mínum að þær verða að öllum líkindum notaðar á vefinn hans og jafnvel í amerískt tímarit sem ætlar að fjalla um verkin hans. Það var rosalega gaman að fá þær fréttir - fyrsta alvöru uppskeran sem ég fæ í gegnum vefinn minn á Flickr Ég nýt blessunar á mörgum sviðum lífsins þessa dagana, er sífellt að læra nýja hluti og dýpka þekkingu mína og skynjun - lífið er ljúft - lifum því lifandi :) skrifaði Hugskot klukkan 10 : 10 | málskot {2} Senda þennan pistil í netpósti |
| Laugardagurinn 6. febrúar 2010 |
| ég var á leiðinni heim í gær ...
... með strætó og valdi vagn sem fer heldur lengri leið en ég fer venjulega. Það þykir mér ekkert sérstaklega leiðinlegt þegar ég hef nógan tíma - gaman oft að fylgjast með mannlífinu og hlusta á þá sem tala hátt. Ég fékk símann minn úr viðgerð í fyrradag og ætlaði aðeins að kíkja á netið á leiðinni. Leiðin lá úr Breiðholtinu gegnum Kópavoginn niður á Hlemm. Ég gleymdi mér við að reyna að rifja upp lykilorðið inn á Flickr vefinn minn, en get samt ekki ímyndað mér hvert hugur minn fór - viðurkenni þó að ég hef átt það til að verða svolítið utan við mig upp á síðkastið. Nema hvað? Þegar strætó lagði af stað frá Hamraborginni gerði ég mér grein fyrir að hann stefndi aftur inn í Kópavoginn, það þótti mér skrítið vegna þess að ég vissi að hann ætti að fara framhjá Kringlunni, niður í Borgartún á leiðinni niður á Hlemm. Þegar vagninn kom aftur í Mjóddina gerði ég mér fullkomlega grein fyrir því að ég var búin að fara með vagninum heilan hring, klukkustundarferðalag og enn átti ég eftir að koma mér heim í Vesturbæinn. Þegar stutta stúlkan steig ásamt vinkonu sinni inn í vagninn við Suðurgötuna, stundi hún án þess að mikið á bæri: "gat nú verið, að mamma væri hér" svo settist hún hjá mér og var hin ljúfasta eins og hennar er von og vísa, en ég varð ósköp fegin að hún skyldi ekki spyrja mig hvers vegna ég kæmi svona seint heim. Ég þarf að fara aftur af stað eftir smá stund og er með vekjarann stilltan ... skrifaði Hugskot klukkan 7 : 06 | málskot {2} Senda þennan pistil í netpósti |
| Miðvikudagurinn 20. janúar 2010 |
| sérstakar þessar fyrstu vikur
... nýs árs! Ég er búin að taka mér ýmislegt fyrir hendur og fæst verkefnin mín færa mér tekjur þessa dagana. Ég uni mér löngum með myndavélarlinsuna framan við augað og síðan við myndvinnslu á tölvuskjánum. Síðustu daga hef ég leikið mér að því að skeyta ljóðum við myndir ... er að hugsa um að halda því áfram að einhverju leyti. Þannig get ég tvinnað saman mörg áhugamál og kannski orðið til þess að kveikja áhuga, gleði eða aðra tilfinningu hjá einhverjum sem rekst á myndirnar mínar. Líklegast er að rekast á þær á: myndavefnum mínum. Nuddvinnan mín tengist ennþá skólanum og ég hlakka til að útskrifast næsta vor - á eftir að taka eitt námskeið, fyrri hlutinn verður í þessari viku og sá næsti í næsta mánuði. Svo það styttist í stóra áfangann - það verður gaman að standa með "diplómað" í höndunum og þá með allar dyr opnar ... engin einkunn er enn sem komið er undir 9 - svo það er til einhvers að hlakka að fá tölurnar á blaði og uppskera árangur liðinna ára. Og hvað svo ?? Ég veit að eitthvað spennandi bíður mín og ég bíð spennt að sjá hvað það er ;) Ég er enn að læra og upplifa eitthvað nýtt og spennandi á hverjum degi. Ótrúlegt hversu mikil orka er í kringum okkur og á milli okkar og hversu mikil áhrif við höfum á þá sem eru umhverfis okkur, meðvitað eða ómeðvitað. Nuddvinnan mín hallast sífellt meir að því að vera heilunarvinna - að hjálpa fólki að losna út út verkjaástandi, vefjagigt, höfuðverkjarköstum, migreni, bólgum, streitu og þess háttar - það er auðvelt að ímynda sér hversu mikla gleði það gefur mér, þegar fólkið gengur út glaðara, léttara á sér og bjartsýnna á framtíðina. Ekki leiðinlegt að taka þátt í því að koma fólki yfir þröskulda verkja og spennu - til léttara lífs. Merkilegt hvað stundum þarf lítið til að hjálpa líkamanum að koma sér í eðlilegt ástand, vinda ofan af spennu og jafna sig eftir áföll. Hjá ungu fólki er það oft draumi líkast! En stundum tekur tíma að sópa burt drasli sem hefur safnast upp í áranna rás. Árangurinn lætur þó yfirleitt ekki á sér standa ef fólk kemur með opinn huga - líkaminn vill vera í lagi, hann sækir í jafnvægi og notar tækifærið ef honum er gefið tækifæri til þess - oft með ótrúlegum árangri. Dagbókin mín er ekki "dagbók" lengur - en ég nota hana til að halda utan um stöðu mína frá mánuði til mánaðar ... fínt að geta droppað hér inn, punktað niður hugleiðingar um daginn og veginn, skráð hvað ég er að "dedúa" - gott að geta komið aftur síðar og rifjað upp. Ef einhverjir vinir kíkja hér inn hjá þessum letibloggara dauðans, þá bið ég þeim blessunar. Eigið góðar stundir! skrifaði Hugskot klukkan 12 : 26 | málskot {1} Senda þennan pistil í netpósti |
| Fimmtudagurinn 31. desember 2009 |
| Árið 2009 var mér ævintýralega gott ...
... og árið 2010 boðar ný ævintýri og ný tækifæri. Ég hlakka til að sjá hvaða nýjar dyr opnast á því herrans ári. Ég hef ekki verið dugleg að nota dagbókina hér á liðnu ári og lofa engu í þá átt ... kannski, kannski ekki. En ég er óhrædd við næsta spor ... hvert sem það verður, hvert sem leiðin liggur og áramótamyndin mín er í þeim anda - túlkar vel mínar hugrenningar. 
Gæfuríkt ár kæru vefbókar vinir! Megi hamingjan elta ykkur á röndum! skrifaði Hugskot klukkan 13 : 26 | málskot {1} Senda þennan pistil í netpósti |
| Laugardagurinn 5. desember 2009 |
| fór á jólagestatónleika Björgvins
... þótt ég hafi aldrei verið Björgvins "fan". En hann má eiga það að hann kann að setja saman flotta tónleika og boða góða gesti. Ég skemmti mér konunglega og það gerðu dætur mínar líka, enda fólk af öllum kynslóðum og fyrir framan okkur stútungskellingar sem sögðu babbeddi babbeddí bú og rokkuðu feitt svo skrifaði ég þegar ég kom heim: hátíð ar tónar flæddu ómar glæddu ljós sem æddu um sali loft og veggi nóturnar streymdu hátíðlega og svífandi inn í blóðrauð hjörtun sem slógu í takt en þó tóma taktleysu miðað við tónaflóðið sem aldrei náði hátíðni í anddyrinu biðu tóm sjúkarflutningarúm enda varla von á hjartaflökti við þessar aðstæður skrifaði Hugskot klukkan 23 : 57 | málskot {5} Senda þennan pistil í netpósti |
| Föstudagurinn 27. nóvember 2009 |
| ég horfði á sólina síga um þrjúleytið hér í Vesturbænum ...
... svo ég tók mig til í snarhasti, stökk út á stoppustöð og fór í strætóbíltúr upp í Mosfellsdal. Þar hitti ég fyrir fallega hesta sem langaði í brauðbita, svo þeir komu og snusuðu að mér. Þeir leyfðu mér að taka myndir af sér þótt ég væri tómhent, samt var búið að benda mér á það, að vasinn á úlpuerminni minni væri upplagður fyrir grasköggla, veit ekki af hverju ég var ekki búin að fylla þá þegar ég lagði af stað í hvatvísi minni. Þegar ég var búin að taka myndir af hestum og frosti og klaka og gaddavír og spítum og fjöllum og birtu og .... ... ætlaði ég aftur í vagninn, en þá voru einir tveir vagnar búnir að koma og fara og mér var orðið verulega kalt, þrátt fyrir dúnúlpuna. Ég skildi ekki af hverju dyrnar opnuðust svona seint ... en svo komst ég upp í tröppuna og rétti fram strætókortið mitt. Þá mætti mér ungur bílstjóri sem sagði furðulega afundinn: "þetta er ekki stoppustöð" "ha?" sagði ég "þetta er ekki stoppustöð" "má ég samt ekki fljóta með þér?" hann meinaði mér ekki inngöngu en endurtók sig: "já bara svo þú vitir að ÞETTA ER EKKKKKKI STOPPUSTÖÐ" sagði hann og setti strætó í gír. Hann leit mig bókstaflega hornauga, þessu ákveðna augnarráði hins móðgaða sem ekki má vamm sitt vita og gerði mér fullkomlega ljóst að ég ætti ekki að koma upp í vagninn á endastöð :( ... greyið!! ég hef kannski haft af honum heila mínútu af hvíldartímanum milli ferða - passa mig á því næst að krækja framhjá endastöðinni og ganga að fyrstu biðstöð vagns númer 15. skrifaði Hugskot klukkan 17 : 36 | málskot {4} Senda þennan pistil í netpósti |
| Fimmtudagurinn 26. nóvember 2009 |
| lífið gengur sinn gang ...
... flestir dagar eru hver öðrum skemmtilegri, en auðvitað ekki allir - það væri nú nánast ónáttúrulegt. En það er svo gaman að taka þátt í mörgu - meðferðarvinnan þróast í góðar áttir ... það er gaman að hjálpa fólki til betri heilsu; svo ég held ég sé að finna mína leið, sem reyndar er örugglega bara ein leið af mörgum, það er svo gaman að fara víða og margt á örugglega eftir að gerast og breytast, sem betur fer. Á námskeiðinu í kvöld (Skapandi skrif - framhaldsnámskeið) nefndi Þorvaldur Þorsteinsson það þegar við sækumst eftir að vera heilsteyptar persónur, áreiðanlegar og eins gagnvart öllum. Hann benti okkur á hversu mikil þversögn væri í þessari staðalmynd af öðlingsmanni, hvort einhver gæti komið nákvæmlega eins fram við alla og við hvaða aðstæður sem er. Tölum við í sama tón við barnið okkar og konuna í búðinni eða manninn sem er að þjónusta bílinn okkar? (ef við eigum bíl hehe) - nei auðvitað ekki, það væri nú meiri þumbarinn sem talaði við alla í sama tóni, eða meira erkifíflið ... við yrðum nú snögg að dæma þann náunga :) Við megum líka skipta um skoðun, af því það er tákn þróunar, hugsunar, vangaveltna sem fá okkur til að endurmeta ... það er gott að vera tvístígandi og ekki of öruggur með sig, það er líka gott að hafa húmor fyrir sjálfum sér og taka sig ekki of alvarlega - það er ég að byrja að læra af reynslunni ... en samt er ég ennþá upptekin af því að langa til að vita hvort fólki líkar við verkin mín ... hvers vegna er ég að spá í það? Er ekki nóg að ég sé sjálf ánægð með þau? Af hverju þurfum við sífellt að fá staðfestingu annarra og mat á því hvort verk okkar séu fullnægjandi? Inn á þann þátt kom ÞÞ líka ... það er nú meira hvað maður lærir mikið í heimspeki á námskeiði um skapandi skrif ... svo lærir maður drjúgt í listasögu líka. Og svei mér þá, ég er með verkefni í töskunni minni ... ... ég þarf að teikna fyrir næsta tíma - ja hérna hér! (og þetta var skrifað án yfirlestrar - eins og fingurnir pikka - fljúgandi hugsanir á fljúgandi fer; og verði ykkur að góðu)!! Góðar stundir! skrifaði Hugskot klukkan 23 : 29 | málskot {0} Senda þennan pistil í netpósti |
| Mánudagurinn 9. nóvember 2009 |
| fallegur regnbogi ...
... lokkaði mig út á svalir með myndavélina. Þegar betur var að gáð reyndist regnboginn tvöfaldur í ofanálag. Kemst ekki í að skoða myndirnar núna, en nota fyrsta tækifæri ... síðdegis! Það er ekkert leiðinlegt að vera með ljósmyndadellu !! - og þær bestu rata oftast inn á myndavefinn minn á Flickr skrifaði Hugskot klukkan 10 : 53 | málskot {2} Senda þennan pistil í netpósti |
| Miðvikudagurinn 21. október 2009 |
| Já, hérna er hún ...
... dagbókin mín!! - hvað á ég að gera við hana? Ég er búin að vera svo upptekin í svo mörgu að ég hef alveg gleymt dagbókardruslunni. Hún er hættulega farin að falla í skuggan af fésbók og flickr, en myndaáráttan, þessi skæða andlega baktería hefur tekið sig upp og er farin að gleypa flestar stundir frítímans míns. Ekki það að mér þyki það leiðinlegt! Ég greip til að mynda jakkann minn í gær, rétt um ljósaskiptin og elti þau frá fjólubláu yfir í purpuralit ... síðan gulnuðu þau og urðu að lokum dimmblá. Ég laumaðist um lóðir húsanna við sjávarsíðuna, þar sem eignarrétturinn nær alveg niður í fjöru - það er reyndar fráleitt að almenningi sé meinaður aðgangur að sjávarsíðunni, en mín varð enginn var nema hundur sem gó og gelti - meðan ég hraðaði sporunum mínum. Sem dæmi um vel lukkaða ljósmynd frá gærkvöldinu: 
skrifaði Hugskot klukkan 13 : 28 | málskot {4} Senda þennan pistil í netpósti |
| Þriðjudagurinn 6. október 2009 |
| eftir að ég fékk nýja tækið í hendur ...
... þ.e. nýju tölvuna mína hef ég komist á flug í myndvinnslu og gefið mér ómældan hluta af frítímanum í að vinna sumarmyndirnar. Ég á ennþá eftir að vinna myndirnar af Snæfellsnesinu, sem var fyrsta sumarferðin ... en það eru ekki alveg nógu margar klukkustundir í sólarhringnum fyrir mig. Auk þess fækkar óðum dagsbirtustundum í hverjum sólarhring. Á sunnudagskvöldið síðasta fór ég á flandur með myndavélina mína niður að Ægissíðu og uppskar vel ... Þessi mynd er tákn um það sem mér þykir fallegt - endurvarp sólarlagsins úr gluggum við sjávarsíðuna: 
Í morgun kom ég afriti af gögnum fyrir í bankahólfi og tryggði tölvuna, flandaraði um Laugardalinn og tók myndir af bráðnandi októbermorgni. Ég hlakka til að vinna þær myndir, en verð að viðurkenna að ég hef ekki undan um þessar mundir. skrifaði Hugskot klukkan 13 : 50 | málskot {3} Senda þennan pistil í netpósti |
| Mánudagurinn 5. október 2009 |
| Miklar draumfarir síðustu nótt ...
... ágætt að festast ekki um of í sessi, en njóta líðandi stundar. Ég yrði ekki hissa þótt einhverjar breytingar yrðu áður en langt um líður og ég fagna því vegna þess að allar breytingar í mínu lífi um þessar mundir virðast leiða til einhvers góðs, þótt stundum sýnist svart um stund. Ég nýt þess sem ég er að gera, finnst frábært að taka þátt í því að hjálpa fólki út úr verkjum með græðingu og heilun, þótt ég sé ennþá nemi í þessu fagi og ekki útskrifaður heilsunuddari. Ég veit að ég á eftir að fikra mig lengra á því sviði sem ég hef valið mér. Ég er að læra á hverjum degi, leyfi mér að vera í jákvæðu flæði í þeirri trú að ég sé á leið til ennþá meiri lífsgæða og eigi eftir að veita öðrum meiri lífsgæði í leiðinni. Þetta er hugleiðing af því taginu sem ætti ekki að fara á netið, heldur í persónulega einkadagbók - en samt ætla ég að láta vaða. Sumir munu halda mig skrítna, aðrir skilja mig alls ekki, en einhverjir munu kannski fá andlega innspýtingu ... hugurinn er máttugur og afl andans getur flutt okkur langt ... "very far indeed" ... eigið góðar stundir! skrifaði Hugskot klukkan 12 : 11 | málskot {1} Senda þennan pistil í netpósti |
| Þriðjudagurinn 29. september 2009 |
| tímamót ...
... fyrsta kvöldstund á námskeiði í skapandi skrifum hjá Þorvaldi Þorsteinssyni. Að hugsa út fyrir rammann, hætta að fara eftir landakorti ritlistarinnar og fyrirframgefnum hugmyndum um hvernig á að: ... skrifa sögu ... byggja upp sögu ... skapa persónur o.s.frv. o.s.frv. Yrði það ekki leiðinlegt ef allar sögur væru eins uppbyggðar, allar sögupersónur kallaðar til sögunnar á "réttum tíma" stígandin ávallt sú sama ...hápunkturinn á viðurkenndum stað? Þorvaldur vakti okkur til umhugsunar um hvernig á að virkja hugarflugið og sköpunarkraftinn; leyfa orðunum að streyma úr pennanum án þess að hugsa ... og þvílíkt flæði sem varð af frábærum frásögnum. Úr urðu sögur, jafnmargar okkur sem sátum námskeiðið. Allar einstakar, allar ólíkar, hver með sinn stíl. Ævintýrin enn gerast! Ég náði reyndar ekki að ljúka ævintýrinu mínu og veit ekki enn hvernig það endar vegna þess að ég varð uppiskroppa með tíma (3 mínútur duga samt ótrúlega langt ...) ... endirinn er enn í pennanum! skrifaði Hugskot klukkan 23 : 08 | málskot {3} Senda þennan pistil í netpósti |
| Mánudagurinn 28. september 2009 |
| upp er runnin ný vika ...
... með nýja möguleika. Ég er í þeirri stöðu um þessar mundir að hver einasta vika er annarri ólík, ekkert er alveg stabílt frá degi til dags, og mér líkar það vel - þannig vil ég hafa það og ég hef alveg nóg að gera. Á morgun byrjar líka námskeið í skapandi skrifum og ég hlakka til að láta hrista enn meira upp í mér ... en ... ... mig langar að breyta enn fleiru, langar að framkvæma svo margt, koma svo mörgu góðu til leiðar. Um leið blundar í mér ævintýraþráin og mig langar að vera frjáls eins og fuglinn. En þar birtist tvískinnungurinn vegna þess að um leið og ég vil slíta mig lausa og fljúga frjáls þá dúkka strax upp óttatilfinningar; ótti við að láta draumana rætast af ótta við auraleysi. Og það er vont að búa við ótta - svo hvað er ég að hugsa? skrifaði Hugskot klukkan 11 : 07 | málskot {0} Senda þennan pistil í netpósti |
| Miðvikudagurinn 23. september 2009 |
| Ég rakst á auglýsingu varðandi börn og unglinga með heilaáverka ...
... og fund á vegum félagasamtakanna Hugarfar. Mér þótti þetta áhugavert vegna þess að þótt ég sé tiltölulega nýbyrjuð að stunda meðferðarvinnu í framhaldi af námi mínu í Nuddskólanum (er ennþá í verklegri þjálfun) þá hef ég verið að reka mig á að fjölbreytt meðferðarvinna með t.d. nálgun höfuðbeina- og spjaldhryggjarmeðferðar er að skila ótrúlegum árangri varðandi margskonar verki og vanlíðan, þar má t.d. telja höfuðverki, vefjagigarverki auk þrálátrar vöðvabólgu. Ég fór á fundinn í kvöld og hlýddi á fyrirlestur um doktorsrannsókn Jónasar og þar kom fram að þrátt fyrir að um 500 börn og unglingar greinist með heilaáverka á hverju einasta ári og ljóst sé að um 40 þeirra þyrftu á meðferð og mismunandi úrræðum að halda eru það ekki nema 2-4 börn á hverju ári sem fá meðferð við hæfi. Flest börn eru eftir slys send heim og foreldrunum sagt að áverkarnir jafni sig. Þeim er úthlutað endurkomu til að taka sauma (ef skurður hefur opnast). Foreldrum er sjaldnast sagt að heilinn þarf tíma til að jafna sig eftir heilahristing (sem er vægasta tegund heilaáverka - við ítrekuð högg er hætt vð að áverkar verði ennþá alvarlegri). ... svo líður tíminn. Þegar síðan upp koma vandamál, oft við upphaf skólagöngu eða á unglingsárunum (afleiðingarnar geta verið að birtast áratugum seinna, fram á fullorðinsár) þá er fátt til ráða. Þegar svo er komið er jafnvel áverkinn gleymdur og fólk ranglega greint með hegðunarfrávik eða námsörðugleika, ADHD, lesblindu, geðsjúkdóma o.s.frv. Tregðulögmálið í þjóðfélaginu er ótrúlegt varðandi þetta eins og svo margt annað. Með því að neita því að vandamálið sé fyrir hendi ... þá verður það opinberlega ekki til - ráðuneytin vísa erindum hvert á annað ef til þeirra er leitað (málin frjósa í nefndum). Enginn vill axla ábyrgð og vísar hver á annan; Menntamálaráðuneytið - Heilbrigðisráðuneytið - Félagsmálaráðuneytið ... örvæntingarfullir foreldrar ganga milli Heródesar og Pílatusar, milli heimilislækna og sérfræðinga, glíma við lagakerfið þar sem mál fyrnast löngu áður en afleiðingar áverka koma í ljós. Mörg barnanna vaxa úr grasi með kvölina (mismikið útskúfuð úr venjulegu samfélagi manna) - ranglega greind, án þess að fá nokkurn tíma viðeigandi meðferð. Þetta er sjokkarandi ... en það sem dró mig á fundinn var þessi knýjandi löngun sem ég hef fundið frá því ég las auglýsinguna um fundinn - mig langar svo til að fá tækifæri til að vita hvort unnt sé að hjálpa einhverjum af þessum börnum/unglingum/fullorðnum út úr verkjum og vanlíðan. Hvort hægt sé með óhefðbundum leiðum að finna lausnir sem duga til að lina þjáningar af þessu tagi ... ... en þá er það glíman við kerfið - hvernig mun ganga? Rannsókn Jónasar lýkur á næsta ári. Ein af stóru spurningum fundarins var hvort samtökin Hugarfar gætu nýtt þau tímamót (17 ára rannsóknarvinnu og vörn doktorsritgerðarinnar) til að vekja athygli á vanda barna og unglinga með heilaáverka. Ég spyr að auki hvort óhefðbundnar leiðir geti í bland við viðurkenndar taugafræðilegar, læknisfræðilegar og sálfræðilegar leiðir, nýst við úrlausn til að létta einstaklingum með heilaáverka lífið og auka lífsgæði þeirra. Ég er sannfærð um að svarið er JÁ! skrifaði Hugskot klukkan 0 : 22 | málskot {5} Senda þennan pistil í netpósti |
| Laugardagurinn 19. september 2009 |
| Af illri nauðsyn ...
... þurfti ég að fara upp í Breiðholt 2 klukkustundum áður en skóli hófst. En af því ég er búin að temja mér Pollýanníska hugsun, tók ég með mér sunddót og var húnn eins og Pétur prestur í Óháða söfnuðinum kallar sundlaugargesti sem hanga á húninum áður en sundlaugarnar opna. Ég synti í næstum mannlausri laug og tímdi eiginlega ekki að hætta að synda þegar ég var búin með kílómeterinn minn ... af því það er fátt undaðslegra en að eiga eina braut fyrir sig - hvaða þá heila sundlaug. Morgunsólin skein og sundgleraugun mín gylltu umhverfið extra mikið og ég naut þess að horfa á hártoppinn minn bærast fyrir augunum í vatninu við hvert sundtak - hann minnti mig á slíið í fjörunni þegar það liðast með öldunni, grænt og glansandi ... skrifaði Hugskot klukkan 17 : 18 | málskot {0} Senda þennan pistil í netpósti |
| gestabók Hugskots Það er ekki vandalaust að vera bloggari - með vefslóðarstíflu! -- Hugskot Ljóðabókin mín: 
Uppsveifla/Niðursveifla. Höfundur er Þorgerður Mattía. Útgefandi Nykur. ISBN: 978-9979-9850-2-0. 
uppáhaldsbloggin: Eðalmenn..: Afi ...og kvinnur: Hörpublogg Baunsla mín Blindan Anna.is þessi les ég reglulega (eða öðru hverju): Stjúpbauni Ármann Jakobsson Sperran Ingó Guðný Pálína Tóta Pönk Farfuglinn Syngibjörg Nanna Silfá Sápuóperan Parísardaman Barbie Ameríkufarinn Mamma ameríkufarans Tónskáldið Beggi(dot)com Kalli - hinn eini sanni Langi Sleði Tóta litla ... og skáldið: Kristín Svava
eldri efnisskrár ...... í tímaröð Leitarvél fyrir pistlana mína úrval úr gömlu bloggi júní-júlí 2003 svo á Hugskot nokkur ljóð á ljóð.is ... og myndir á Flickr.com Skrifa nýjan pistil Viltu senda mér póst ? 074773 RSS slóðir í dagbókina: RSS.091 RSS 1 RSS 2 online copyright © Hugskot 2003-2008 |
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||