| Sunnudagurinn 13. júní 2010 |
| hlakka til ...
Aftur er upprunninn sunnudagur – enn hve tíminn líður fljótt og ég sem ætlaði að taka smá törn í að vera alvöru bloggari (þeir blogga daglega). Kannski verð ég aldrei aftur í þeim hópi. Vinkona mín sagði við mig um daginn að það væri gott þegar maður hætti að blogga, það þýddi bara að maður væri að eignast líf sem væri vert þess að lifa og ekki tími eða ástæða til að dvelja í vefheimum. Ég er reyndar ekki alveg sammála henni, vegna þess að mér finnst dagbókin mín aldrei hafa verið flótti frá raunheimum, heldur meira skráning þess sem ég er að hugsa, vangaveltna minna og pælinga á hverjum tíma – og eftir á finnst mér gott að geta leitað hingað til að rifja upp. Það er svo margt sem rýkur um kollinn á mér núna – ég þyrfti að hafa fimm pör handa til að fanga allar flugurnar sem fljúga þar – eins og rykmý á björtum vordegi í Vatnsfirði. En þær eru nú svo lítilfjörlegar margar ... ... ég horfði út um gluggann minn að morgni til fyrir 2 dögum og sá póstinn ganga upp tröppur hússins við næstu götu, setja bréfin í bréfalúguna og dóla sér niður tröppurnar aftur, hún virkaði afar róleg og stresslaus. Þá kom mér í hug að hér áður var ég oft að hugsa um að gerast póstur, til að losna frá álaginu, stressinu, tölvunni og fjandans bókhaldsvinnunni . Nú stóð ég mig að því að horfa á póstinn án nokkurrar öfundar, það var góð tilfinning og ég hugsaði með mér að nú vildi ég ekki vera póstur – ég er alsæl í því sem ég er að gera, nýt stundarinnar og dvel í „núinu“ auk þess að hlakka til þess sem framundan er. Samt veit ég að ég er ekkert komin á þann stað sem ég ætla að vera ... ég á eftir að fikra mig lengra, þróast, læra meira ... og víkka sjóndeildarhringinn. Og ég hlakka til ... Ég sakna myndavélarinnar minnar þessa dagana, hún dó um daginn, rétt eftir að ég var búin að kaupa á hana draumalinsuna ... nýbyrjuð að taka nýjar tegundir af myndum. En hún fer í viðgerð núna eftir helgi, fær að ferðast til útlanda þar sem ég vona að unnt verði að koma henni í samt lag, svo ég missi ekki alveg af því að fanga sumarið. En þar sem ég veit að öllu illu fylgir eitthvað gott, fór ég að velta vöngum yfir þessu – hvað getur myndavélarleysið fært mér? Ég ákvað að opna augun á annan máta og reyna að njóta enn betur alls þess sem augað sér, án þess að þurfa að grípa myndavélina og fanga fegurðina. Svo hvarflaði að mér að kannski ætti ég að byrja að skrifa á ný – festa fegurðina í orð og myndlíkingar eins og ég gerði áður fyrr – langt síðan ég hef ljóðað. Helgin hefur verið dásamleg, mikið af yndislegu fólki í kringum mig og margs að njóta – bráðum tölti ég út til að hitta tvær vinkonur mínar – veit að við eigum eftir að njóta stundarinnar og dvelja í gleðinni ... hlakka til ... hlakka til ... hlakka til ... skrifaði Hugskot klukkan 12 : 54 | málskot {2} Senda þennan pistil í netpósti |
| Sunnudagurinn 6. júní 2010 |
| munum við einhvern tíma sjá heildarmyndina?
Litli yndislegi frændi minn var skírður í dag við hátíðlega athöfn í Rússnesku rétttrúnaðarkirkjunni, það var gaman að verða vitni að athöfn sem er mjög ólík þeim trúarathöfnum sem almennt eru tíðkaðar á Íslandi. Ég naut þess virkilega að fylgjast með öllu ritúalinu, anda að mér reykelsisilminum, halda á grönnu kerti fyrir hann og horfa á fyrstu niðurdýfingarskírnina. Það er sérkennilegt hvernig menn byggja trúarbrögð á ólíkan máta, metast og deila, þótt engin ein leið sé rétthærri en önnur, öll trúarbrögð í grunninn mismunandi leiðir manna til að útskýra þá skynjun okkar flestra að eitthvað sé okkur æðra – eitthvað meira en það sem við sjáum, einhver tilfinning um að það sé eitthvað stærra - eitthvað sem sameinar okkur, einhvers konar alheimssál – guð – eða hvað við viljum nefna það. Svo koma sífellt valdasjúkir menn sem brengla trúarbrögðin og beita þeim í sína þágu – til að maka krókinn, kúga, hvetja menn til óreiða, styrjalda og alls þess illa sem trúarbrögðin í eðli sínu eru á móti, vegna þess að öll boða þau á ólíkan máta, á mismunandi tímum og í ólíkum menningarheimum, samúð og samhyggð og það að við eigum að elska náungann eins og sjálf okkur – svo einfalt er það. Ég horfði á litlu frænku mína strjúka ungbarninu um kollinn og vangann svo blíð og yndisleg. Henni þykir svo vænt um litla frænda sinn, þótt hún sé ekki enn búin að skilja að hann sé bróðir mömmu hennar og mágur pabba hennar. Sumt bara skiljum við ekki fyrr en seinna ... þegar við verðum stór – og sumt aldrei. skrifaði Hugskot klukkan 23 : 07 | málskot {2} Senda þennan pistil í netpósti |
| Föstudagurinn 4. júní 2010 |
| öskufall á sólskinsdegi (þegar sólin ekki sést)
Úti er tuttugu stiga hiti, sem yfirleitt má telja hið yndislegasta sumarveður á Íslandinu góða. En í dag fylgir andvaranum öskufall að austan. Lyktin og bragðið af innvolsi Eyjafjallajökuls smakkast ekki vel, auk þess sem agnirnar skyggja á sólina og setjast í öndunarfærin. Stóra stelpan er með astmahósta. Enginn veit enn hversu skaðleg efni fylgja þessu öskufalli ... en óneitanlega verður manni þungt fyrir brjósti. Það eina góða er að vestan við Reykjavík er hafið bláa hafið – sem er reyndar gráleitt í dag. Því eru líkur á að hluti öskunnar fari í dag af landi brott og komi aldrei til baka. skrifaði Hugskot klukkan 17 : 39 | málskot {1} Senda þennan pistil í netpósti |
| Þriðjudagurinn 1. júní 2010 |
| um klór
Á myndavefnum mínum hef ég oft verið dugleg að „kommenta“ á myndir kunningja sem ég hef eignast þar. Það kemur til af því að mér finnst mjög gaman að skoða myndir þeirra og læri mikið af því að sjá verk annarra. Verð reyndar að viðurkenna að um tíma var óskin líka eigingjörn – ég var auðvitað að reyna að vekja athygli á síðunni minni, rembast við að koma mér á framfæri. En almennt gef mér ekki mikinn tíma til að vafra um síður annarra hafi ég ekki tíma aflögu. Ég er einfaldlega of „egócentrísk“ of upptekin af því sem ég er sjálf að gera auk þess sem mig vantar oft tíma. Sama gilti um bloggheima á hinum fyrri árum mínum í blogginu. Þegar ég var dugleg að kommenta hjá öðrum uppskar ég vel og upplifði sífellt þessa alþekktu lógík: „I‘ll scratch your back if you scratch mine“. Þessi gagnvirka klór-hugsun fór fljótlega svo mjög í taugarnar á mér að ég gafst upp á að skoða og skrifa við skrif annarra, nema í undantekningartilfellum ef mér virkilega lá eitthvað á hjarta, af því ég vildi auðvitað fyrst og fremst fá viðbrögð við því sem ég var að segja, en ekki við því að segja eitthvað fallegt við aðra. Nú hef ég verið að draga úr kommenntum á Flickr síðunni minni, bæði vegna þess að ég hef ekki haft mikinn tíma til að vafra þar, en einnig vegna þess að mig langar til að sjá hvar ég stend, að standa og falla með verkum mínum einum og sér. Akkúrat núna bendir flest til að ég muni áfram verða áhugamanneskja og sólóisti með fá komment við því sem ég er að gera. Veit þá allavega að ég er að dunda eitthvað fyrir sjálfa mig sem gefur mér mikið, nærir sálu mína og gefur mér óendanlega mikla gleði. Það verður að telja bónus ef verk mín vekja með einhverjum öðrum ákveðna ánægju. Því mun ég bæði hér og á Flickr verða þakklát þeim fáu sem koma inn og skoða – þeim sem hafa raunverulegan áhuga á hvað ég er að stússa. Ef þeir kommenta veit ég að það er ekki þeirra eigingjörn ósk um að fá klór á bakið – það er bara vegna þess að þeir hafa eitthvað um verk mín, eða skrif að segja. Svo ég ætla að fylgja sannfæringu minni í þessu - hafi ég tíma, vafra ég til að njóta. Hafi ég eitthvað að segja, segi ég það ... annars þegi ég! Bloggið mitt var uppsett á sínum tíma sem dagbók fyrir mig sjálf til að minna mig á þankagang minn á hverjum tíma og hvað ég var að fást við í lífinu. Ég held ég sé sú eina sem nota leitarvélina á hægri vængnum – og ég geri það þó nokkuð oft þegar ég þarf að rifja upp. Bloggið eins og Flickr eru fyrst og fremst tæki fyrir mig – vegna þess að ég er ekki og verð aldrei skúffuskáld, ég þarf að sýna verkin mín – líklega of athyglissjúk þrátt fyrir allt! En ekki kommenta nema þú hafir ástæðu til – eða langi til! Það eru litlar líkur á að ég skrifi eitthvað fallegt á þína síðu í þakklætisskyni. skrifaði Hugskot klukkan 12 : 16 | málskot {4} Senda þennan pistil í netpósti |
| Mánudagurinn 31. maí 2010 |
| þegar orðin skrifa sig sjálf
Settist fyrir fáeinum augnablikum í stól í stofunni minni. Ákvað að loka augunum og setja fingurna á lyklaborðið og sjá svo til hvað kæmi. Ætla að spila af fingrum fram án þess að hugsa eitthvað sérstakt. Það kemur birta frá hlið, þar sem stóri stofuglugginn er mér á hægri hönd. Úti er þoka og súldarvottur þannig að veðrið lokkar mig ekkert sérstaklega út. Ég veit að ég skrifa allt of sjaldan. Svo fátt sem mér kemur í hug að skrifa um, svo þessi tilraun er ný af nálinni, aðferð sem Þorvaldur Þorsteinsson innprentaði okkur að nota á námskeiðum um skapandi skrif ... en ég hef lítið látið á þetta reyna, veit samt að hugmyndirnar liggja iðulega í loftinu og bíða þess eins að verða sóttar. Sérkennilegt annars hvað hugurinn flöktir og hvað kemur í hann, óboðið oft og tíðum, eins og hugsunin hafi sjáfstæðan vilja og skoðanir, þurfi ekki að spyrja hjartað. Samt væri miklu eðlilegra að láta hjartað ráða för, hjartað er þetta hyggjuvit sem lætur okkur líða vel eða illa með ákvarðanir okkar ... og mitt hyggjuvit segir mér að almennt sé gæfulegast að leyfa því að stýra för. Ég elti reyndar ekki hvert einasta hugboð þó ég mætti eflaust gera meira af því, en ég hef allavega verið að æfa mig í því að fylgja tilfinningunni um hvað sér rétt og hvað sé rangt, hvaða ákvarðanir mér muni líða vel með, hverjar munu naga mig að innan – og stundum er rosalega gaman að taka skyndiákvarðanir og láta vaða á súðum. Ég er að hugsa um að opna bloggið mitt aftur og prufa að láta líka vaða á súðum í heilabúinu og orðin streyma í gegnum hjartað óritskoðuð og sjá hversu mikð verður vitrænt af því sem leggst í orð á línur – hvers eðlis setningarnar verða. Skvetturnar munu eflaust ganga yfir mig, kaldar gusur stundum og ef til vill hlýjir straumar úr suðrænum áttum. Hvað mun helst stýra? Verður það veðrið? Hugarástandið? Staðurinn? Stundin? Vonandi eitthvað gott og uppbyggilegt ... ... hvað ræður för ef eg ég hugsa ekki sjálf, heldur bara fiska hugsanir? Verður það sami textinn aftur og aftur ? Fer hugur minn í hringi eða er hann að einhveru leyti línulegur? Ég veit ennþá það eitt fyrir víst að ég get ekki „quotað“ rétt, á í stökustu vandræðum með að festa festa eitthvað orðrétt í minni mér og get því ekki stolið neinu sem áður hefur verið skrifað. Og það er gott! Nú eru 10 dagar liðnir frá útskriftinni minni, uppskeruhátíðinni - þar sem ég uppskar ávexti náms liðinna þriggja ára. Í dag er líka síðasti dagur maí mánaðar og gott að láta á það reyna hvort ný hugsun og ný aðferðafræði nær að festa rætur í dagbókinni minni ... það hefur svo margt breyst frá því til hennar var stofnað. skrifaði Hugskot klukkan 15 : 24 | málskot {0} Senda þennan pistil í netpósti |
| Fimmtudagurinn 4. mars 2010 |
| úps ... missti næstum mánuð úr
... en er búin að vera út og suður, upp og niður. Vafra um með myndavélina mína þegar ég fæ stund og stund, fæ reyndar fullt af stundum, vegna þess að skylduverkunum fækkar, þótt ég hafi reyndar þá trú að þeim eigi eftir að fjölga aftur ;) Ljósmyndun er ótrúlega skemmtileg og ég er furðu heppin, næ í mikið af tiltölulega góðum myndum, hvað sem veldur af því ég kann takmarkað að ljósmynda, er þó af reynslunni og með aðstoð ljósmyndafélaga búin að læra ákveðinn grunn, sem nýtist mér vel. Það var mér mikill heiður þegar Bill FitzGibbons hafði samband við mig og bað mig um myndir frá Safnanótt við Ráðhúsið - hann er höfundur ljósalistaverksins sem var við öndvegisssúlur Ráðhússins. Hann varð svo hrifinn af myndunum mínum að þær verða að öllum líkindum notaðar á vefinn hans og jafnvel í amerískt tímarit sem ætlar að fjalla um verkin hans. Það var rosalega gaman að fá þær fréttir - fyrsta alvöru uppskeran sem ég fæ í gegnum vefinn minn á Flickr Ég nýt blessunar á mörgum sviðum lífsins þessa dagana, er sífellt að læra nýja hluti og dýpka þekkingu mína og skynjun - lífið er ljúft - lifum því lifandi :) skrifaði Hugskot klukkan 10 : 10 | málskot {3} Senda þennan pistil í netpósti |
| Laugardagurinn 6. febrúar 2010 |
| ég var á leiðinni heim í gær ...
... með strætó og valdi vagn sem fer heldur lengri leið en ég fer venjulega. Það þykir mér ekkert sérstaklega leiðinlegt þegar ég hef nógan tíma - gaman oft að fylgjast með mannlífinu og hlusta á þá sem tala hátt. Ég fékk símann minn úr viðgerð í fyrradag og ætlaði aðeins að kíkja á netið á leiðinni. Leiðin lá úr Breiðholtinu gegnum Kópavoginn niður á Hlemm. Ég gleymdi mér við að reyna að rifja upp lykilorðið inn á Flickr vefinn minn, en get samt ekki ímyndað mér hvert hugur minn fór - viðurkenni þó að ég hef átt það til að verða svolítið utan við mig upp á síðkastið. Nema hvað? Þegar strætó lagði af stað frá Hamraborginni gerði ég mér grein fyrir að hann stefndi aftur inn í Kópavoginn, það þótti mér skrítið vegna þess að ég vissi að hann ætti að fara framhjá Kringlunni, niður í Borgartún á leiðinni niður á Hlemm. Þegar vagninn kom aftur í Mjóddina gerði ég mér fullkomlega grein fyrir því að ég var búin að fara með vagninum heilan hring, klukkustundarferðalag og enn átti ég eftir að koma mér heim í Vesturbæinn. Þegar stutta stúlkan steig ásamt vinkonu sinni inn í vagninn við Suðurgötuna, stundi hún án þess að mikið á bæri: "gat nú verið, að mamma væri hér" svo settist hún hjá mér og var hin ljúfasta eins og hennar er von og vísa, en ég varð ósköp fegin að hún skyldi ekki spyrja mig hvers vegna ég kæmi svona seint heim. Ég þarf að fara aftur af stað eftir smá stund og er með vekjarann stilltan ... skrifaði Hugskot klukkan 7 : 06 | málskot {2} Senda þennan pistil í netpósti |
| Miðvikudagurinn 20. janúar 2010 |
| sérstakar þessar fyrstu vikur
... nýs árs! Ég er búin að taka mér ýmislegt fyrir hendur og fæst verkefnin mín færa mér tekjur þessa dagana. Ég uni mér löngum með myndavélarlinsuna framan við augað og síðan við myndvinnslu á tölvuskjánum. Síðustu daga hef ég leikið mér að því að skeyta ljóðum við myndir ... er að hugsa um að halda því áfram að einhverju leyti. Þannig get ég tvinnað saman mörg áhugamál og kannski orðið til þess að kveikja áhuga, gleði eða aðra tilfinningu hjá einhverjum sem rekst á myndirnar mínar. Líklegast er að rekast á þær á: myndavefnum mínum. Nuddvinnan mín tengist ennþá skólanum og ég hlakka til að útskrifast næsta vor - á eftir að taka eitt námskeið, fyrri hlutinn verður í þessari viku og sá næsti í næsta mánuði. Svo það styttist í stóra áfangann - það verður gaman að standa með "diplómað" í höndunum og þá með allar dyr opnar ... engin einkunn er enn sem komið er undir 9 - svo það er til einhvers að hlakka að fá tölurnar á blaði og uppskera árangur liðinna ára. Og hvað svo ?? Ég veit að eitthvað spennandi bíður mín og ég bíð spennt að sjá hvað það er ;) Ég er enn að læra og upplifa eitthvað nýtt og spennandi á hverjum degi. Ótrúlegt hversu mikil orka er í kringum okkur og á milli okkar og hversu mikil áhrif við höfum á þá sem eru umhverfis okkur, meðvitað eða ómeðvitað. Nuddvinnan mín hallast sífellt meir að því að vera heilunarvinna - að hjálpa fólki að losna út út verkjaástandi, vefjagigt, höfuðverkjarköstum, migreni, bólgum, streitu og þess háttar - það er auðvelt að ímynda sér hversu mikla gleði það gefur mér, þegar fólkið gengur út glaðara, léttara á sér og bjartsýnna á framtíðina. Ekki leiðinlegt að taka þátt í því að koma fólki yfir þröskulda verkja og spennu - til léttara lífs. Merkilegt hvað stundum þarf lítið til að hjálpa líkamanum að koma sér í eðlilegt ástand, vinda ofan af spennu og jafna sig eftir áföll. Hjá ungu fólki er það oft draumi líkast! En stundum tekur tíma að sópa burt drasli sem hefur safnast upp í áranna rás. Árangurinn lætur þó yfirleitt ekki á sér standa ef fólk kemur með opinn huga - líkaminn vill vera í lagi, hann sækir í jafnvægi og notar tækifærið ef honum er gefið tækifæri til þess - oft með ótrúlegum árangri. Dagbókin mín er ekki "dagbók" lengur - en ég nota hana til að halda utan um stöðu mína frá mánuði til mánaðar ... fínt að geta droppað hér inn, punktað niður hugleiðingar um daginn og veginn, skráð hvað ég er að "dedúa" - gott að geta komið aftur síðar og rifjað upp. Ef einhverjir vinir kíkja hér inn hjá þessum letibloggara dauðans, þá bið ég þeim blessunar. Eigið góðar stundir! skrifaði Hugskot klukkan 12 : 26 | málskot {1} Senda þennan pistil í netpósti |
| Fimmtudagurinn 31. desember 2009 |
| Árið 2009 var mér ævintýralega gott ...
... og árið 2010 boðar ný ævintýri og ný tækifæri. Ég hlakka til að sjá hvaða nýjar dyr opnast á því herrans ári. Ég hef ekki verið dugleg að nota dagbókina hér á liðnu ári og lofa engu í þá átt ... kannski, kannski ekki. En ég er óhrædd við næsta spor ... hvert sem það verður, hvert sem leiðin liggur og áramótamyndin mín er í þeim anda - túlkar vel mínar hugrenningar. 
Gæfuríkt ár kæru vefbókar vinir! Megi hamingjan elta ykkur á röndum! skrifaði Hugskot klukkan 13 : 26 | málskot {1} Senda þennan pistil í netpósti |
| Laugardagurinn 5. desember 2009 |
| fór á jólagestatónleika Björgvins
... þótt ég hafi aldrei verið Björgvins "fan". En hann má eiga það að hann kann að setja saman flotta tónleika og boða góða gesti. Ég skemmti mér konunglega og það gerðu dætur mínar líka, enda fólk af öllum kynslóðum og fyrir framan okkur stútungskellingar sem sögðu babbeddi babbeddí bú og rokkuðu feitt svo skrifaði ég þegar ég kom heim: hátíð ar tónar flæddu ómar glæddu ljós sem æddu um sali loft og veggi nóturnar streymdu hátíðlega og svífandi inn í blóðrauð hjörtun sem slógu í takt en þó tóma taktleysu miðað við tónaflóðið sem aldrei náði hátíðni í anddyrinu biðu tóm sjúkarflutningarúm enda varla von á hjartaflökti við þessar aðstæður skrifaði Hugskot klukkan 23 : 57 | málskot {5} Senda þennan pistil í netpósti |
| Föstudagurinn 27. nóvember 2009 |
| ég horfði á sólina síga um þrjúleytið hér í Vesturbænum ...
... svo ég tók mig til í snarhasti, stökk út á stoppustöð og fór í strætóbíltúr upp í Mosfellsdal. Þar hitti ég fyrir fallega hesta sem langaði í brauðbita, svo þeir komu og snusuðu að mér. Þeir leyfðu mér að taka myndir af sér þótt ég væri tómhent, samt var búið að benda mér á það, að vasinn á úlpuerminni minni væri upplagður fyrir grasköggla, veit ekki af hverju ég var ekki búin að fylla þá þegar ég lagði af stað í hvatvísi minni. Þegar ég var búin að taka myndir af hestum og frosti og klaka og gaddavír og spítum og fjöllum og birtu og .... ... ætlaði ég aftur í vagninn, en þá voru einir tveir vagnar búnir að koma og fara og mér var orðið verulega kalt, þrátt fyrir dúnúlpuna. Ég skildi ekki af hverju dyrnar opnuðust svona seint ... en svo komst ég upp í tröppuna og rétti fram strætókortið mitt. Þá mætti mér ungur bílstjóri sem sagði furðulega afundinn: "þetta er ekki stoppustöð" "ha?" sagði ég "þetta er ekki stoppustöð" "má ég samt ekki fljóta með þér?" hann meinaði mér ekki inngöngu en endurtók sig: "já bara svo þú vitir að ÞETTA ER EKKKKKKI STOPPUSTÖÐ" sagði hann og setti strætó í gír. Hann leit mig bókstaflega hornauga, þessu ákveðna augnarráði hins móðgaða sem ekki má vamm sitt vita og gerði mér fullkomlega ljóst að ég ætti ekki að koma upp í vagninn á endastöð :( ... greyið!! ég hef kannski haft af honum heila mínútu af hvíldartímanum milli ferða - passa mig á því næst að krækja framhjá endastöðinni og ganga að fyrstu biðstöð vagns númer 15. skrifaði Hugskot klukkan 17 : 36 | málskot {4} Senda þennan pistil í netpósti |
| Fimmtudagurinn 26. nóvember 2009 |
| lífið gengur sinn gang ...
... flestir dagar eru hver öðrum skemmtilegri, en auðvitað ekki allir - það væri nú nánast ónáttúrulegt. En það er svo gaman að taka þátt í mörgu - meðferðarvinnan þróast í góðar áttir ... það er gaman að hjálpa fólki til betri heilsu; svo ég held ég sé að finna mína leið, sem reyndar er örugglega bara ein leið af mörgum, það er svo gaman að fara víða og margt á örugglega eftir að gerast og breytast, sem betur fer. Á námskeiðinu í kvöld (Skapandi skrif - framhaldsnámskeið) nefndi Þorvaldur Þorsteinsson það þegar við sækumst eftir að vera heilsteyptar persónur, áreiðanlegar og eins gagnvart öllum. Hann benti okkur á hversu mikil þversögn væri í þessari staðalmynd af öðlingsmanni, hvort einhver gæti komið nákvæmlega eins fram við alla og við hvaða aðstæður sem er. Tölum við í sama tón við barnið okkar og konuna í búðinni eða manninn sem er að þjónusta bílinn okkar? (ef við eigum bíl hehe) - nei auðvitað ekki, það væri nú meiri þumbarinn sem talaði við alla í sama tóni, eða meira erkifíflið ... við yrðum nú snögg að dæma þann náunga :) Við megum líka skipta um skoðun, af því það er tákn þróunar, hugsunar, vangaveltna sem fá okkur til að endurmeta ... það er gott að vera tvístígandi og ekki of öruggur með sig, það er líka gott að hafa húmor fyrir sjálfum sér og taka sig ekki of alvarlega - það er ég að byrja að læra af reynslunni ... en samt er ég ennþá upptekin af því að langa til að vita hvort fólki líkar við verkin mín ... hvers vegna er ég að spá í það? Er ekki nóg að ég sé sjálf ánægð með þau? Af hverju þurfum við sífellt að fá staðfestingu annarra og mat á því hvort verk okkar séu fullnægjandi? Inn á þann þátt kom ÞÞ líka ... það er nú meira hvað maður lærir mikið í heimspeki á námskeiði um skapandi skrif ... svo lærir maður drjúgt í listasögu líka. Og svei mér þá, ég er með verkefni í töskunni minni ... ... ég þarf að teikna fyrir næsta tíma - ja hérna hér! (og þetta var skrifað án yfirlestrar - eins og fingurnir pikka - fljúgandi hugsanir á fljúgandi fer; og verði ykkur að góðu)!! Góðar stundir! skrifaði Hugskot klukkan 23 : 29 | málskot {0} Senda þennan pistil í netpósti |
| Mánudagurinn 9. nóvember 2009 |
| fallegur regnbogi ...
... lokkaði mig út á svalir með myndavélina. Þegar betur var að gáð reyndist regnboginn tvöfaldur í ofanálag. Kemst ekki í að skoða myndirnar núna, en nota fyrsta tækifæri ... síðdegis! Það er ekkert leiðinlegt að vera með ljósmyndadellu !! - og þær bestu rata oftast inn á myndavefinn minn á Flickr skrifaði Hugskot klukkan 10 : 53 | málskot {2} Senda þennan pistil í netpósti |
| Miðvikudagurinn 21. október 2009 |
| Já, hérna er hún ...
... dagbókin mín!! - hvað á ég að gera við hana? Ég er búin að vera svo upptekin í svo mörgu að ég hef alveg gleymt dagbókardruslunni. Hún er hættulega farin að falla í skuggan af fésbók og flickr, en myndaáráttan, þessi skæða andlega baktería hefur tekið sig upp og er farin að gleypa flestar stundir frítímans míns. Ekki það að mér þyki það leiðinlegt! Ég greip til að mynda jakkann minn í gær, rétt um ljósaskiptin og elti þau frá fjólubláu yfir í purpuralit ... síðan gulnuðu þau og urðu að lokum dimmblá. Ég laumaðist um lóðir húsanna við sjávarsíðuna, þar sem eignarrétturinn nær alveg niður í fjöru - það er reyndar fráleitt að almenningi sé meinaður aðgangur að sjávarsíðunni, en mín varð enginn var nema hundur sem gó og gelti - meðan ég hraðaði sporunum mínum. Sem dæmi um vel lukkaða ljósmynd frá gærkvöldinu: 
skrifaði Hugskot klukkan 13 : 28 | málskot {4} Senda þennan pistil í netpósti |
| Þriðjudagurinn 6. október 2009 |
| eftir að ég fékk nýja tækið í hendur ...
... þ.e. nýju tölvuna mína hef ég komist á flug í myndvinnslu og gefið mér ómældan hluta af frítímanum í að vinna sumarmyndirnar. Ég á ennþá eftir að vinna myndirnar af Snæfellsnesinu, sem var fyrsta sumarferðin ... en það eru ekki alveg nógu margar klukkustundir í sólarhringnum fyrir mig. Auk þess fækkar óðum dagsbirtustundum í hverjum sólarhring. Á sunnudagskvöldið síðasta fór ég á flandur með myndavélina mína niður að Ægissíðu og uppskar vel ... Þessi mynd er tákn um það sem mér þykir fallegt - endurvarp sólarlagsins úr gluggum við sjávarsíðuna: 
Í morgun kom ég afriti af gögnum fyrir í bankahólfi og tryggði tölvuna, flandaraði um Laugardalinn og tók myndir af bráðnandi októbermorgni. Ég hlakka til að vinna þær myndir, en verð að viðurkenna að ég hef ekki undan um þessar mundir. skrifaði Hugskot klukkan 13 : 50 | málskot {3} Senda þennan pistil í netpósti |
| gestabók Hugskots Gakktu meðfram sjónum um stund! Andaðu að þér fersku sjávarloftinu! Þá endurnærir þú líkama og sál! -- Hugskot Ljóðabókin mín: 
Uppsveifla/Niðursveifla. Höfundur er Þorgerður Mattía. Útgefandi Nykur. ISBN: 978-9979-9850-2-0. 
uppáhaldsbloggin: Eðalmenn..: Afi ...og kvinnur: Hörpublogg Baunsla mín Blindan Anna.is þessi les ég reglulega (eða öðru hverju): Stjúpbauni Ármann Jakobsson Sperran Ingó Guðný Pálína Tóta Pönk Farfuglinn Syngibjörg Nanna Silfá Sápuóperan Parísardaman Barbie Ameríkufarinn Mamma ameríkufarans Tónskáldið Beggi(dot)com Kalli - hinn eini sanni Langi Sleði Tóta litla ... og skáldið: Kristín Svava eldri efnisskrár ...... í tímaröð Leitarvél fyrir pistlana mína úrval úr gömlu bloggi júní-júlí 2003 svo á Hugskot nokkur ljóð á ljóð.is ... og myndir á Flickr.com Skrifa nýjan pistil Viltu senda mér póst ? 077024 RSS slóðir í dagbókina: RSS.091 RSS 1 RSS 2 online copyright © Hugskot 2003-2008 |